Wolin

Wolin był w Średniowieczu najprawdopodobniej największym grodem w tej części Europy. Już w dokumentach XIII-XV wiecznych zapisanych jest 35 miejscowości z terenu dzisiejszej gminy Wolin. Są to posiadłości książęce zarządzane przez kasztelanów, majątki zakonu cystersek i biskupstwa kamieńskiego oraz rodów rycerskich. W czasie II wojny światowej, podczas zdobywania go przez armię czerwoną został zniszczony w 70 %. Całkowitemu zniszczeniu uległo stare miasto. Dzisiejszy Wolin to miasto liczące około pięciu tysięcy mieszkańców i spełniające rolę lokalnego ośrodka administracyjnego, handlowego i usługowego.

Gotycka trzynawowa budowla z cegły z końca XIII w. Po raz pierwszy wspomniana w 1288 roku, kiedy została oddana zakonowi cystersek. W 1628 roku kościół spłonął. Odbudowywano go prawie przez cały wiek, potem również podejmowano generalne remonty niszczonego wojnami obiektu. Podczas II wojny światowej został zniszczony w 80 %. W 1978 r. odbudowano wieżę na punkt widokowy.

Zachowały się na długości około 50 metrów w północno - wschodniej części miasta za ratuszem. Mają wysokość 3 metrów, niejednolitą konstrukcję i zbudowane są z kamienia. Pochodzą z XIV - XV wieku.

Cmentarzysko z IX - X w., znajdujące się na południu miasta, na wzniesieniach nad Dziwną. W XIX w. odkryto w tym miejscu 120 kurhanów starszyzny plemiennej Wolinian. Do dzisiaj zachowało się około 30 płaskich kopców.

Muzeum Archeologiczne gromadzi eksponaty dotyczące głównie dziejów miasta od IX do XIII w. Muzeum powstało 1966 roku na bazie zabytków uzyskanych w trakcie badań wykopaliskowych. W dwóch salach wystawowych eksponowana jest stała wystawa poświęcona Wolinowi w okresie wczesnośredniowiecznym. Wśród zbiorów między innymi bezcenna 9 cm figurka boga o czterech twarzach Światowida, znaleziona w czasie wykopalisk archeologicznych.

Dwór przylega do murów miejskich. Zbudowała go na przełomie XVIII i XIX wieku rodzina von Below. Do dziś pozostały po nim piwnice ze sklepieniami. Projektuje się jego odbudowę z przeznaczeniem na cele muzealne.